Geen categorie

De nieuwe voorzitter van de PvdA wordt….!

Als actief en zeer betrokken lid van de PvdA mag ik mee bepalen wie de nieuwe voorzitter van de partij wordt, mogen alle leden trouwens. Op 9 december 2016 nam de PvdA afscheid van Diederik Samsom en vestigde alle hoop op Lodewijk Asscher voor de nieuwe verkiezingen. Na de dramatische uitslag van 15 maart 2017 hadden enkele leden het gehad met Hans Spekman, die moest weg! De leden bepalen de koers van de partij dus die zullen ook lijdend zijn bij het kiezen van een nieuwe voorzitter. Eén kandidaat en één team hebben zich gemeld. Ik ben naar 3 debatten geweest, één in Rotterdam, één in Arnhem en één in Nijmegen. Ik heb er twee opgenomen, dus beiden kon ik rustig terug kijken en een keuze maken.

Gerard

Fig.1 Gerard Rinse Oosterwijk

Gerard Rinse Oosterwijk ken ik van positief links en #kiesvoordetoekomst. Daar werd geprobeerd nieuwe linkse ideeën samen te bundelen. Die groep sprak mij wel aan, er waren daar jongeren én ouderen die wat wilden veranderen in de samenleving. Niet zo zeer partij gebonden, wel stroming gebonden, het waren linkse rakkers. Ik miste wel “mijn” vak bij hun. Ze hadden het NOOIT over enzymen of genen, nooit over MS of hiv, gewoonweg NOOIT werd iets uit de biochemie of medische wereld aangehaald. Of ik was toen niet aanwezig. Het kon heel makkelijk gebruikt worden om de klimaat issue te tackelen. Wil de temperatuurstijging van de aarde worden tegengegaan, heb het niet over plastic, heb het eens over de Knallgasbacteriën. Vertel eens wat het effect van de opwarming van de aarde op hen en de mensheid zal zijn!!! Dat zal deze beleidsmedewerker uit Brussel niet weten, hooguit hoe Europa werkt.

Nelleke

Fig.2 Nelleke Vedelaar

Van Nelleke Vederaar had ik nog nooit gehoord, ze maakte een vlotte indruk, een vrouw uit de gegoede burgerij. Door haar functie als wethouder stond zij wat dichter bij het volk. Haar portefeuilles waren zorg, sociale zaken en wonen. Hier geeft zij een hele goede invulling van de sociale democratie aan in de 21e eeuw. Zij kon dus heel mooi een verhaal over bestaanszekerheid houden. Het bieden van bestaanszekerheid in de 21e eeuw door de sociale democratie. De leden luisteren tevergeefs een beetje hoopvol naar haar verhaal over mobilisatie, inspiratie en politieke actie. Die zij door de samenstelling van lokale teams voor elkaar wilde krijgen. Wél noemde ze de vakbond, ze wilde een sterkere band met de jongeren van de vakbond. Ik miste haar visie op onderwerpen als anders werken, demografische veranderingen, klimaatveranderingen, digitalisering, globalisering en economisering.

5n3paowq

Fig.3 Astrid Oosenburg

Astrid Oosenburg was meestal niet op de oud en nieuw vieringen van de partij. Haar kende ik via de leden. Ik vroeg een keer aan mijn collega op het partijkantoor waarom zei nooit op onze bijeenkomsten was. “Ben je gek, die heeft zelf vier kinderen”, zei die. Hij sprak zijn bewondering voor haar uit. Tot zij mij een keer als facebook vriendin toevoegde, dat terwijl ik alle PvdA prominenten verwijderd had. Ik fronste mijn wenkbrauwen en accepteerde het. Zij zei niets, ik zei ook niets, het bleef stil, ik vond het prima. Toen ik haar persoonlijk ontmoette was het een aangenaam en begripvol gesprek. Zij had een heel duidelijke voorkeur voor digitalisering van de politiek. Naar mijn mening snapte zij de dynamiek in de samenleving. En mijn wens is dan ook dat zij de digitalisering als een maatschappelijke vooruitgang ziet. Het aller belangrijkste is dat zij de slogan van de PvdA: “Samen vooruit!” snapt, dit bewijst zij door samen te werken met Gerard Oosterwijk. Zij of Gerard besluiten niet alleen te gaan voor het voorzitterschap, ze besluiten het samen te doen, ze vormen een team. Ik noem het gewoon even team O&O. Waar Astrid tekort schiet zal Gerard haar kunnen aanvullen, een simpel voorbeeld is het hebben van ervaring met de Europese politiek. Gerard heeft dat wel en Astrid weer niet, let ik op de lokale politiek, dan is Astrid meer ervaren dan Gerard. Letten we op jong en oud, dan zou ik zeggen dat Gerard daar toegankelijk voor de jongeren is en Astrid voor de wat oudere kiezer. Letten we op sekse dan is er ook een evenwichtige verdeling! Mijn uiteindelijke stem heb ik zichtbaar gemaakt m.b.v. figuur 4. Mijn advies voor de overige kiezers zou zijn, neem niet van alles wat bekend is afscheid. Verander enkel de methode, sta open voor nieuwe ideeën. Samen vooruit!!!

2017-09-27 (1)

Fig.4 Mijn uiteindelijke stem!

Advertenties
Standaard
Geen categorie

Het Ome Harrysyndroom binnen de PvdA

Gisteren besloot ik een bezoekje te brengen aan mijn goede maat Gerard Bosman, gevolgd door een discussie tussen en met de kandidaat voorzitters van de PvdA . Behalve gezellig kletsen en serieuze zaken heb ik ook enorm gelachen, met Ome Harry Bosman. We vergaten zelfs dat we nog ff samen wat zouden gaan eten. Aan de andere aanwezige Ome Harries stoorde ik mij ontzettend, ik kreeg een vakbondsgevoel. Waarom eigenlijk?

21762394_1436672349743427_6397905460472534265_o

Fig.1 Astrid Oosenburg, Gerard Oosterwijk en Nelleke Vedelaar 

Het was een simpele regionale bijeenkomst, met een man of 40 zaten wij op het partijkantoor aan de Willem Smalthof 95 te Rotterdam. Het partijkantoor is een lekker warm roodnest, waar je gezellig kan kletsen met een kopje thee. Er werden ook nog hapjes op de tafels geplaatst. Ja, het moet weer gezellig worden binnen de partij. Het publiek bestond voornamelijk uit 35 plussers, velen waren bekend voor mij….mensen van Positief Links en #kiesvoordetoekomst. Eh….waar ben ik niet te vinden of mee bekend? Last but not least….het was tenslotte een zondag….de Jonge Socialisten die ontbraken. Dus het publiek bestond voornamelijk uit Ome Harries á la Depla.

En hoe hebben onze Ome Harries zich gedragen? Ik heb daar een heel simpel antwoord op. Ome Harry hoort zichzelf namelijk graag praten, laat anderen niet vaak aan het woord en is zeer zelden tevreden. Hij heeft overal commentaar op, desondanks is en blijft hij een sociaal democraat. Hij vindt het gewoon leuk om ergens over te mokken, dat is het grappige aan hem. Bij de PvdA staat ledendemocratie hoog in het vaandel, dus is zo iemand altijd welkom, het duurde niet lang of de Ome Harries begonnen over de sociale zekerheid. Niet lang daarna ging het over de pensioenen en Gerard Bosman stelde een vraag en nog iemand ergens in de hoek rechts. Was de bijeenkomst er om het gezellig te hebben met elkaar of overal op te mopperen? Vandaar ik kon spreken van een vakbondsgevoel of het Ome Harrysyndroom waar de partij aan lijdt. Elkaar niet laten uitpraten, het over alle vissen in de vijver hebben, behalve die ene goudvis! Dit is nou juist waar Depla het over heeft in zijn rapport.

Daarna kon er één op één met de kandidaten gesproken worden. Ik had een waslijst aan vragen opgesteld, heb slechts enkele met Astrid Oosenburg en Gerard Oosterwijk besproken. Nelleke Vedelaar was bezig met het beantwoorden van vragen van andere fans. Dus haar heb ik helaas niet kunnen spreken. Ik heb gesproken over de 5% korting op de Wajong, ik heb hier Gerard Bosman een klein schouderklopje gegeven, die is nl. met mij naar het UWV geweest om het een en ander recht te zetten. Ik heb gesproken over de vrouwonvriendelijke karaktereigenschappen van de participatiesamenleving. Ik had meer te vertellen en vragen. Waar zijn bijvoorbeeld de vrouwen aan de top in de publieke sector, die wordt grotendeels door mannen gedomineerd?

Ik had nog veel meer vragen, uiteindelijk besloot ik om hen met rust te laten. Zo wil ik weten wie de vrijwilligers gaan zijn van de partij in de 21e eeuw? Vrijwilligers willen ook weten hoe de moderne samenleving werkt, er zal aardig wat geïnvesteerd moeten worden in vrijwilligersmanagement. Als het Ome Harrysyndroom bestreden moet worden, dan zal er ook een andere manier van discussiëren moeten komen, er zal bewust gekozen moeten worden voor vragenstellers. Dus een volgorde als Ome Harry, Tante Bep, vrouw, jonge man, jonge vrouw, man, etniciteit, seksuele geaardheid etc.etc. De partij zal zich publieks bewust moeten worden, anders ben ik bang dat de Ome Harry cultuur behouden blijft! Ennnnnn…..Ome Harry heeft ook de digitale wereld ontdekt!!!!!

De kandidaten komen op 21 september naar Arnhem en op 25 september 2017 naar Nijmegen. Kan ik ze confronteren met wat lokale Nijmeegse problemen, hoe zullen ze daar tegen aan kijken? Nijmegen de stad waar het Van Waarde manifest ooit werd getekend!!!
Zal Nijmegen ook last hebben van het Ome Harrysyndroom?

Standaard
Geen categorie

Het raadslidmaatschap….deel 1

De zomervakantie is voor mij de juiste periode om afspraken na te komen, te netwerken, vrienden in het hele land op te zoeken of interessante evenementen te bezoeken. En wat doe ik dan als ontspanning? Als ontspanning pak ik mijn spulletjes en ben ik weer te vinden op de set van een of andere film of werk ik een interessant thema met een fotograaf uit. En het fietsen en sporten dan? Ik zal daar gelijk antwoord op geven, fietsen doe ik nog en mijn coaches op het gebied van zelfverdedigingssport mogen ook van hun vakantie genieten. Ik zit er een beetje omheen te kletsen, ik vind dat ik een probleem heb. Mijn probleem is mij kandideren voor het raadslidmaatschap van de PvdA.

Waarom is het een probleem? Het is eigenlijk geen probleem, een écht probleem gaat gepaard met een oplossing. Meestal weet ik een oplossing te vinden voor dingen die mij dwars zitten. Het zit namelijk zo, bij het raadslidmaatschap wordt gevraagd naar een motivatie. Hier kan ik in verdwalen, na wat gefilosofeerd te hebben kwam ik uit op het volgende. Mijn motivatie om mij kandidaat te stellen als gemeenteraadslid is: wat licht in het leven van mensen die het niet meer zien zitten schijnen. Er zitten wel twee dingen in mijn motivatie zin, een doel en een doelgroep. Het doel is wat licht in mensen hun leven schijnen. Dan vraag ik mij af, ben ik een tovenares? Het klinkt te zweverig. Dit vind ik geen toffe zin.
Neem ik de doelgroep onder de loep, de doelgroep dat zijn mensen die het niet meer zien zitten. Vertegenwoordig ik dan geen mensen die het wél zien zitten? En wie zijn de mensen die het niet zien zitten? Mensen die op het punt staan zelfmoord te plegen tot de doelgroep? Of enkel drugsverslaafden? Iedereen zit het weleens niet zitten. Dus dit vind ik ook geen lekker lopende zin. Ik zal er al schrijvend opkomen.

Een raadslid moet er zijn voor de bevolking van zijn gemeente. Iemand stemt op een raadslid omdat die een bepaalde visie heeft. Mijn visie is vooruitgang boeken in de stad, gewoon van Nijmegen een welvarend sociaal-democratische stad maken. Hoe wil ik dat doen? Ik zal even kijken wat ik allemaal kan doen.
– de armoede in Nijmegen inperken het aantal kinderen dat leeft in armoede is groot, de armoede is het grootst bij uitkeringsgerechtigden.
– werken zonder loon in Nijmegen mag niet. Het college mag dit niet goedkeuren, dus met proefplaatsingen ben ik het helemaal niet eens. Vroeger was er sprake van een inwerkperiode, nu is er gekozen voor het woord proefplaatsing. Proefplaatsing is onbetaald, een inwerkperiode was betaald.
– de uitkeringsgerechtigdheid op een positieve wijze daalt, mensen die willen en kunnen werken die mogen gefaciliteerd worden in het vervullen van hun wens.
– het aantal kinderen of volwassenen die zonder diploma de school verlaten afneemt, dit toont raakvlakken met de armoede of opgroeien in armoede

Presentatie1

– de criminaliteit in bepaalde wijken afneemt, dit heeft raakvlakken met het gebrek aan werk
– er sterkere banden tussen de diverse bevolkingsgroepen worden gecreëerd, het verschil tussen arm en rijk is zo groot dat hele bevolkingsgroepen ten onrechte gestigmatiseerd worden
– vrouwen met diverse culturele achtergronden elkaar empoweren, ook in Nijmegen hebben de vrouwen te maken met een ongelijke behandeling en ongelijke bejegening.
– discriminatie wordt niet toegelaten in Nijmegen, iedereen in Nijmegen doet er toe ongeacht afkomst of seksuele geaardheid.
– het verschil tussen rijk en arm moet veel kleiner worden, de resten uit de kliko van je buren eten is niet echt een fijn idee. Hier mogen de buren zich van bewust zijn.
– Hiernaast wil ik de lege panden in Nijmegen bezetten, dit wil ik doen door (jong) getalenteerden de kans bieden zich te ontplooien. Willen die een kunstatelier opzetten dan vind ik dat er daar ruimte voor moet zijn, willen die nieuwe onderzoekcentra neerzetten dan moet ook daar de ruimte voor zijn.

Dit zijn best wat punten. Ik zal er een uit moeten kiezen waar ik zelf veel van weet. Welke doelgroepen staan dicht bij mij? De vrouwen en uitkeringsgerechtigden, het meest vernederende van de twee vind ik uitkeringsgerechtigde zijn. Het aantal uitkeringsgerechtigden momenteel is 22-29% van het aantal huishouden. Als ik de overige punten één voor één bestudeer dan vind ik het vreselijke punten, er moet veel gebeuren. Mensen voelen zich niet veilig, mensen zijn ontwricht uit de maatschappij, men voelt zich bedreigd, men voelt zich niet meer thuis in de stad. De bureaucratie in Nijmegen in groot, er wordt onvoldoende geluisterd naar burgers met een smalle beurs. Er is onvoldoende contact met de bewoners. Nijmegen is zijn sociaal gezicht kwijt, dit komt grotendeels door de outsourcing.

Dit zijn punten die aangeven dat de maatschappelijke waarde van de mens onder druk staat. Mensen willen een betekenis hebben in de samenleving, trots zijn op zichzelf, trots op de stad. Kortom: De maatschappelijke waarde van de bevolking staat onder druk en de sociale democratie mag dit herstellen!

Standaard
Geen categorie

Rastaman!

De onregelmaat van het bloggen is weer toegeslagen. Na lang erover te hebben nagedacht is er vandaag een knoop doorgehakt. Het is best wel jammer, het is beter deze man te laten gaan. Dit alles heeft te maken met de kwetsbaarheid van mannen. Ja, voor iemand met een feministische denkwijze, heb ik toch respect voor mannen.

Als vrouw heb ik altijd een zwak gehad voor mannen met dreadlocks. Niet omdat ze rastafari’s zijn, want dat ben ik denk ik het meer ben dan hun. Ik snap bepaalde boodschappen uit die stroming soms beter dan hun, gezien ik best wel veel naar reggae roots luister. Mij in bepaalde filosofieën heb verdiept, zeg ik gerust…my soul is red, gold and green. Rastafari is een mooie protest stroming, jammer dat het vaak in een negatief daglicht wordt geplaatst. Nee, mannen met dreadlocks zijn gewoon mooie mannen, die mannen zijn échte ijdeltuiten en trotse pauwen. Hun haar is heilig….daar moet je niet zomaar aankomen!!!

Deze mannen zien er meestal gevaarlijk uit….hahaha….ze hebben een heel zacht hartje. Als hun haar heilig is, ben je als vrouw nog heiliger voor hen. Maak ik een vergelijking et andere mannen dan zijn ze ietsje minder paternalistisch. Ze zijn vrouwvriendelijker, als vrouw heb je nog wat te zeggen. En daardoor kan ik de kwetsbaarheid van deze mannen plaatsen in mijn leven. Als ik het stoere en gevaarlijke uiterlijk afzet tegen de zachtheid en broosheid van binnen….veels te kwetsbaar!

IMG-20170628-WA0009

Meneer moet weer es naar de kapper 😉

Standaard
Geen categorie

Vaderdag….papadag??

Fig.1 Vaderdagswens van mijn neef

Vandaag is het vaderdag, de juiste dag om een blogje aan twee mannen die een belangrijke rol in mijn leven gespeeld hebben te besteden. De een heb ik altijd “pa” genoemd, voor hem kocht ik meestal een blauw pakje tabak (shag) of heren zakdoeken voor vaderdag. En voor de ander kocht ik nooit wat, ik wist gewoon niet wat ik voor hem moest kopen. Ik wist niet eens hoe ik hem moest noemen, ik noemde toch al iemand “pa”?

Degene die ik “pa” noemde hoorde bij de vrouw die ik “ma” noemde. En dat waren mijn opa en oma, op zijn hindoestaans gezegd mijn nana en nani. Ik vond het vrij normaal om hen zo te noemen, het meerendeel van hun overige kinderen riep ik bij de voornaam noemen, dat gebeurde gewoon. We droegen tenslotte dezelfde achternaam. Als er over “pa” gesproken werd, riepen wij hem papa. Papa was aan het werk en “pa, was je gaan werken?”  In het woordje ‘pa’ zat wat meer respect. Ik deed vrij veel met papa, van boekjes lezen tot naar zijn werk om na het werk gras voor de koeien te gaan snijden. Ik vond het gewoon leuk want ik kreeg op het eind altijd wat lekkers, was het nou een bara of kakastong ik vond het geweldig. Hij stierf op mijn 18 levensjaar. 

En de andere man dan? De andere man was mijn biologische vader. Hij kwam meestal door de weeks. Dan nam hij vaak speelgoed mee of hij nam ons mee uit. De ene keer waren het blokken, de andere keer was het weer een pop (waar ik de haren van had afgeknipt) of een knuffel (een bruin hondje), soms gingen wij naar een speeltuin of gewoon uiteten. Ik wist als kind niet hoe ik hem moest noemen, als er over hem gesproken werd was het “baboe”. Baboe is je vader, werd er dan gezegd. Ik herinner mij een moment dat ik zijn aandacht probeerde te trekken. Ik zat achter in de auto, ik wilde wat vragen, ik wist niet hoe ik dat moest doen. Moest ik hem “pa” of “Baboe” noemen? Dat kon toch niet? Ik had al een “pa” en over “Baboe” werd gesproken, ik treuzelde. Op een gegeven moment sprak ik hem aan met “Ey”. Dat was best spannend en ik heb mij geschaamd, gelukkig werd ik er niet op aangesproken. Hij stierf op 3 september 1988, ik was toen 7. Ik was er niet bij en ben er ook niet naar toe geweest. Waarom is die datum mij altijd bij gebleven? Ik had een correspondentievriendinnetje, die jarig was op 3 september, ik probeerde haar altijd de mooiste jaardagskaart te sturen om haar dagje mee te vieren. Die 3 september is dus in mijn geheugen gegrift. 

Als kind heb ik mijn “Ey” niet heel erg gemist. Het begon rond mijn zeventiende, ik wilde meer over Baboe te weten komen. Ik had een heleboel vragen die ik aan niemand kon stellen. Ik zocht ze in het hindoeïsme, ik reisde de wereld rond, kwam meer over mezelf en Baboe te weten, toch blijft het giswerk. Tot ik een keer op “Kwakoe” kennis maakte met iemand die dezelfde achternaam had als mijn vader. Ik keek hem fronsend aan en zei: “lieg niet, want ik ben ook een van ze ondanks ik de achternaam niet draag!”. Ik geloofde hem toch niet echt, ik gaf hem mijn e-mail adres, met de boodschap ga maar uitzoeken wie ik ben. Hij heeft mij gemailed, toch wilde ik hem niet echt geloven. Vol argwaan maakte ik een afspraak met hem, dus ik vermeldde erbij: “Neem roti voor mij mee!” Hij kwam, ik leidde hem rond in Nijmegen, vertelde wat over de stad. Hij was een goede luisteraar, was ook geïnteresseerd in monumenten. Ik was de roti allang vergeten, hij niet. Op een gegeven moment zei hij: “Ik heb de roti bij, wanneer gaan we ze nuttigen?” Oeps, ik bleef stoer en zei: “Ik lust geen koude roti, we moeten ze opwarmen. Kom maar mee naar huis.” Hij was wel aardig, netjes en beleefd gebleven. 

Thuis bij mij aangekomen warmden we de roti’s op en begonnen te kletsen. We deelden veel interesses, het eerste wat hij in mijn huis zag was mijn passie voor Japanse en Chinese zelfverdedigingskunsten. Dat maakte hem blij, hij had ook een verleden in de Japanse zelfverdediging. Vervolgens vroeg hij of ik foto’s van mijn vader had. Die had ik natuurlijk en ik toonde hem wat ik had. Ja, inderdaad ik was de dochter van zijn oom. Hij was mijn neef. Hij snapte mijn politieke gedrevenheid en kon veel verklaren. Ik had wel een beetje verkeerd gezocht, want het ik moest mijn origine niet 100% in India zoeken. Ik moest voor mijn vader in Nepal zijn…..een land waar ik enkele weken heb rondgezworven. Bovendien godin Sita komt net als mijn “Ey” uit Nepal 😉!

Standaard
Geen categorie

De formatie is in de soep gelopen!

Na 61 dagen kwam informateur Edith Schippers van de VVD op maandagavond 15 mei 2017 tot de conclusie dat zij stopt met verdere onderhandelingen. Zij trekt zich terug als informateur en heeft hierover een verslag afgelegd aan de voorzitter van de Tweede Kamer (TK), mevrouw Khadija Arib van de PvdA. Was het logisch dat de formatie zou mislukken? Waarom konden de partijen elkaar niet vinden? Is het erg dat het formeren wat tijd kost?

2017-05-15 (2)
Kamervoorzitter Khadija Arib overhandigde informateur Edith Schippers op dinsdagavond 28 maart 2017 haar opdracht.

Dat de informateur en de voorzitter geen of weinig invloed hebben op de formatie blijkt uit het mislukken. De voorzitter heeft de taak de gesprekken en formaliteiten in de TK te leiden.  De formateur heeft slechts haar opgedragen taak proberen te voltooien. Haar opdracht was onderzoeken of er een stabiel kabinet gevormd kon worden. Hierbij heeft zij onderhandelingsgesprekken gevoerd met de onderhandelaars van de VVD, CDA, D66 en GL en diverse economische en sociaal maatschappelijke raden. Aan het eind van al deze gesprekken wilde zij een stabiel kabinetsvoorstel doen aan de voorzitter. Helaas mocht dit niet baten. Hierover heeft zij al verslag uitgebracht en dit wordt morgen in de TK behandeld door mevrouw Arib. Ook zal besloten worden welke partijen een nieuw kabinet kunnen vormen.

Het was een moeilijke taak om een compromis te sluiten met 4 partijen de VVD, CDA, D66 en GL. De liberale onderhandelaars, Mark Rutte en Halbe Zijlstra, slaagden er niet in om met de Christen Democraten Sybrand Buma en Pieter Heerma, de sociaal-liberalen Alexander Pechtold en Wouter Koolmees of de linkse progressieven Jesse Klaver en Kathalijne Buitenweg een compromis te sluiten. Het liep vast op de hot issue, migratie. Dit konden ze voor de formatie al weten. GL is een partij die van origine anarchistisch is, tegen het koningshuis is of de rol van het koningshuis zoveel mogelijk wil inperken, vluchtelingen zijn wat hun betreft welkom, zo zijn ze voor de opvang van vluchtelingen en een ruimhartig kinderpardon, wat ik zelf ook belangrijk vind. Voor mij was het logisch dat deze formatie zou mislukken, of Klaver zou heel veel moeten inleveren. Ze zijn ietsje linkser dan de PvdA. Dat maakt het extra moeilijk om een compromis te sluiten.

Formeren is inleveren, het is een kwestie van gezamenlijk een compromis sluiten. Het gaat nu beter met de economie dus het formeren mag wat mij betreft langer duren. Als het aan demissionair premier Mark Rutte (VVD) ligt, gebeurd dit zo snel mogelijk. Dit is vrij logisch, er zijn slechts rechtse alternatieven mogelijk, zeer voordelig voor hem; SP sluit regeren met de VVD uit, GL wordt kennelijk niet meer gevraagd mee te doen in de tweede onderhandelingsronde en de PvdA die wil nog even de wonden likken. Bij de formatie in 2012 tussen de sociaal-democratie o.l.v. Diederik Samsom en Hans Spekman (PvdA) met de liberalen Mark Rutte en Halbe Zijlstra (VVD) werd snel een compromis gesloten. Dat is nodig geweest om de rijksbegroting op orde te krijgen, Nederland zat toen in een economische crisis. Dit heeft de kiezer de PvdA niet in dank afgenomen, zij hebben 28 zetels ingeleverd. De achterban van de PvdA heeft het mandaat aan Asscher gegeven om onder geen voorwaarde deel te nemen aan het kabinet. Het parool doet de volgende suggesties:

Hier wordt bij voorbaat een formatie met GL uitgesloten, terwijl Klaver nog geen mandaat van zijn achterban heeft. Nu mag het formeren wat langer duren, de PvdA heeft het land door de economische crisis heen geleid en het land is economisch redelijk stabiel. De barmhartige Samaritanen zijn nu zwaar bestraft, wat jammer is. Meerdere mogelijkheden mogen wat mij betreft onderzocht worden.
-De eerste optie zou kunnen zijn dat de CU aan de onderhandelingstafel wordt uitgenodigd. Deze partij zou samen met VVD, CDA en D66 een kabinet van 76 zetels in de Tweede Kamer hebben. Dit vind ik een instabiel kabinet.
-Een tweede en zeer uitdagende optie zou zijn de tweede grootste partij op gesprek uitnodigen. En dat is de PVV! Waarom sluit de VVD de PVV uit? Omdat het gevormde regeerakkoord tussen de CDA, VVD met gedoogsteun van de PVV in 2010 slechts 2 jaar stand hield? Dit vind ik flauw, want er zijn toch 1.3 miljoen mensen die op de PVV gestemd hebben. Edith Schippers, misschien is de PVV in de tussen tijd volwassen geworden, bied hen een kans!!!
– De derde optie is het uitschrijven van nieuwe verkiezingen. De versplintering van het politiek klimaat is te groot, dit mag best hervormd worden. Waarbij er een systeem gecreëerd wordt waar men of links of rechts is, kleine partijen mogen verdwijnen. Die denken niet aan het volk, dat zijn partijen met 0ne-man issues!

Nederland is een coalitie land en er zal altijd een compromis gesloten moeten worden. Niet alle compromissen zijn even gunstig voor iedereen. Toch zijn er velen die het beter weten en zich willen opofferen voor het volk, dit zijn offers waar ik niet in geloof.  Ik irriteer mij mateloos aan kleine partijen! Het zijn gewoon zakkenvullers……eh, die bestaan ook bij de huidige partijen……die niet integer handelen. Het volk moet bij nieuwe verkiezingen strategisch stemmen om zijn stem niet verloren te laten gaan. Ga op onderzoek uit, word lid van een politieke of maatschappelijke organisatie, stel vragen en ga discussies aan. Never give up the fight!

 

Standaard
Geen categorie

Laat je niet uitkleden…ben bereid te veranderen!

“Willen we onszelf blijven
dan moeten we constant veranderen
de toekomst start vandaag
kom mee”
Willem Sandberg

15 maart 2017….Ik wist op wie ik zou stemmen, zie vorige blog. Ik heb mij aan mijn afspraak gehouden, dus na het stemmen snelde ik naar huis. Pakte mijn spullen in, ik zou bij een collega in Amsterdam blijven logeren en kon dus een keer tot lekker laat blijven! Het Westergasfabriek….gelijk waar alle media zat, dus er zou ook genoeg pers rondlopen. Om 20.00 uur was iedere genodigde welkom. Zoals altijd was ik braaf op tijd, daar aangekomen voelde ik meteen de spanning. Iedereen liep daar een beetje gespannen rond, cameramannen en nieuwslezers liepen er, overal werden camera’s getest. Op de set van een professionele film  gaat het er anders aan toe 😉!

21.00 uur…..De eerste klap kwam binnen….PvdA 9 zetels….ik had nog op 12 gehoopt. Van de 38 naar de 9, een verlies van 29 zetels!!! Wat was ik verdrietig, voor mij alle redenen om richting huis te keren. Had ik deze domper verwacht? Ja, ik had het verwacht. Had ik het gehoopt of gewild? Nee, ik dacht het zelfs goed te kunnen maken door mij voor de kieslijst op te geven. Ik bedoel ik heb geen universitaire opleiding, ik ben een béta opgeleide vrouw….ik kan aardig wat over enzymen, en het DNA vertellen. Bij slapeloze nachten wil ik nog stoeien met wiskunde, ik heb een kleur en een accent, ik kom niet uit de Randstad, ik kom gewoon lekker uit Gelderland, ik sta met mijn voeten in het klei, ben een uitkeringsgerechtigde, regelmatig bij de vakbond of op het partijkantoor te vinden. Soms wil ik nog naar verre landen afreizen….het leven moet leuk blijven. Helaas kwam ik niet op de kieslijst terecht, ondanks ik werd voorgedragen door twee zeer gewaardeerde vrienden. Dus dit enorme verlies van 29 zetels deed enorm pijn.

Nu de verkiezingen voorbij zijn, staan haast alle partijgenoten verbouwereerd te kijken. Enkelen zeggen heel nonchalant: “O, dat zag ik al aankomen”. Dan vraag ik mezelf af, waarom heb je er toen niets aan gedaan? Tegelijkertijd willen velen van hen de “good guy” uithangen en nu de sociale democratie weer opbouwen. Het kan niet zo verder! Naar mijn idee kon het al langer niet zo verder, ik voelde mij een roepende in een woestijn. Ik kende de geluiden van de (ex)leden op het partijkantoor, toevallig zit ik daar in het belteam, toch ben ik zaterdag mee gegaan om wat mensen op de Utrechtse markt te vragen wat er mis is gegaan met de sociale democratie. De geluiden waren dezelfde als die ik gewend was. Het verschil was dat geen van de ondervraagden ooit lid was geweest van de PvdA,  enkelen durfden te zeggen wel eens op de PvdA gestemd te hebben. Schaamde men zich nu voor de sociale democratie? Het verschil tussen die mensen en de mensen die ik spreek op kantoor was niet ver te zoeken. Leden verzinnen van alles om hun lidmaatschap op te zeggen, soms hoefde ik de krant niet eens te lezen om te weten wat er afgelopen weekend gebeurd was. Zo scherp en kritisch zijn de leden van de PvdA. Zaterdag kreeg ik er een reden bij en die was: “Wij weten niet meer waar de PvdA voor staat!” Die is dus blijven hangen, het woordje “meer” uit de zin  wil veel zeggen. Ooit eens hebben de ondervraagden het geweten, nu niet meer. Ik kan wel roepen mensen het is: Bestaanszekerheid….Goed Werk….Verbinding….Verheffing!!! Wie gaat nog naar mij luisteren? Iemand die mij hoort zal mij hooguit proberen te corrigeren….”dat zijn oude bewoordingen”….tja, dan zit ik weer met mijn handen in mijn haar.

Nu vraag ik mij af hoe ver het politieke inzicht van bestuurders gaat om de PvdA zichtbaar te maken bij de kiezer, handelen die wel volgens van waarde. Ik denk dat de bestuurders op lokaal als landelijk niveau niet weten hoe hier precies mee om te gaan. Er worden wel cursussen gegeven….1 daagse trainingen zijn voor een academicus te makkelijk….”dat weten we al”: zullen ze gaperig zeggen….en er zal niets mee worden gedaan!
Het landelijk thema voor de PvdA was “een verbonden samenleving“, er werd een poging gedaan te breken met het individualisme. Na het lezen van het artikel om zo snel mogelijk een fusie met andere partijen te realiseren, moest ik nog eens achter de oren krabben. Is een fusie de juiste manier om te breken met het individualisme? Volgens mij verkoop je bij een fusie je idealen….bij het regeren probeert men een compromis te sluiten. Een fusie zou betekenen dat de sociale democratie helemaal weggevaagd zou worden, in het verleden hebben fusies wel tot successen geleid. De PvdA is ruim 70 jaar geleden geleden ontstaan door het samengaan van SDAP, VDB en CDU. Hier is er meer aan de hand dan terugkijken naar het verleden. De PvdA heeft een andere achterban dan de andere linkse partijen. De achterban van de PvdA is altijd de arbeider geweest. De partij moet nu voor de moderne arbeider gaan staan, de  binding met de arbeidersklasse zijn de sociaal democraten geheel kwijt. Bij veranderingen als economisering, globalisering,technologische ontwikkelingen, klimaatveranderingen, demografische ontwikkelingen en het thema anders werken hebben de sociaal democraten wellicht nooit stilgestaan. Juist op die thema’s moest de partij werkplekken voor de bevolking van 30-50 jaar creëren. Dit is de groep die met de digitalisering is opgegroeid en hier kansen op werk in heeft!

Wat ook al decennia bekend is, is de vergrijzing van de partij. Waarom wil men nu pas iets aan de vergrijzing gaan doen? Dat de partij aan het vergrijzen is, is al decennia bekend. Dat men er nu pas écht wat aan wil gaan doen, vind ik heel laks. Hoe komt het dat politiek niet sexy genoeg is? Logisch, politiek is iets voor yuppen, het is een heel star systeem voor buitenstaanders. Een systeem waar niet iedereen makkelijk zijn weg in vind, vrouwen, ouderen, etnische minderheden en lager opgeleiden hebben vaak geen toegang hiertoe. Ook nieuwe ideeën en denkwijzen worden niet getolereerd. Dit zelfde systeem is van toepassing bij de PvdA, men vergeet dat iedere lid een bouwsteen van de partij is. Verwelkom de nieuwe ideeën! Gelukkig bestaan er nog initiatieven als Positief Links. Leden zijn de fundering van de partij. Dit vraagt om zelfreflectie van iedere PvdA’er, wat heeft die gedaan om de PvdA zichtbaar maken?

Mijn andere zorgen zijn, heeft de partij wel werkelijk afstand genomen van de derde weg? Zijn er werkelijk voldoende banen gecreëerd? Dit is de beste manier om van de derde weg af te komen, een andere zou het invoeren van basisbanen zijn. Ik snap dat andere linkse partijen liever het basisinkomen hebben, als PvdA zou ik voor basisbanen staan. Paul de Beer heeft zo zijn twijfels over. Natuurlijk hebben mensen hun twijfels over, men is bang voor het onbekende. Uit angst voor het onbekende treedt de overheid/gemeente wat paternalistisch op. Ik heb er geen twijfels over, ik bedoel weg met al die tussen stappen om de bevolking een serieuze baan of dagbesteding te bieden. Waarom moet alles zo strak en procedureel geregeld zijn? We hebben toch niet met dictators te maken? Of heeft een ieder het individualisme als grondbeginsel geaccepteerd en probeert zijn eigen hachie te redden. De vrije markt heeft de bevolking niets goeds gebracht! De armen zijn armer geworden en de rijken zijn rijker geworden.

Van mij zou  het zo moeten: als werkzoekende krijg je een werkcoach, die regelmatig wordt bijgeschoold, door de gemeente toegewezen. Deze coach heeft dus verstand van de bovengenoemde moderne ontwikkelingen op de arbeidsmarkt en de werkzoekenden. Deze gemeentelijke coach heeft direct contact met de werkzoekenden en ook contact met onderwijsinstellingen in de gemeente. Heeft iemand  scholing nodig voor het optimaal functioneren, dan is die er. Wil iemand elders werken, dan mag dat. Er komen geen uitzendbureau’s, re-integratietrajecten, bemiddelaars of dergelijke te pas, dit geld kan de gemeente besteden aan de werkcoaches. Er wordt werk waar een ieder aan  mee kan doen.  Goed en passend werk voor iedereen. Geen burn outs meer, geen hoge werkdruk, wat meer arbeidsvreugde op de werkvloer. De belastingbetaler is koning, die geeft tenslotte zijn centjes uit zodat de overheid naar behoren kan functioneren. Hoe mooi zou dit zijn? Dan neemt de PvdA 100% afstand van het doorgeslagen vrije markt denken en staat de partij voor de moderne arbeider! De partij kan weer voor iedere Nederlander staan. Laat je niet uitkleden door het neoliberalisme, ben bereid te veranderen!

Standaard