Geen categorie

Mijn verkiezingsposter!

2018-02-04 (7)

Als belangenbehartiger van mensen met een uitkering bij de FNV weet ik als geen ander hoe belangrijk het is om werk of een uitkering te kunnen hebben. Beide bieden een  inkomen, erkenning, groei en de mogelijkheid tot zelfontplooiing. Dit is een reden om mij kandidaat te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart 2018. Hiernaast vind ik het zeer belangrijk dat vrouwen van diverse etnische afkomst vertegenwoordigd zijn in Nijmegen. Zijn jullie het met mij eens? Stem op 21 maart 2018 op Sandra Moti PvdA Nijmegen nr. 18.

 

Advertenties
Standaard
Geen categorie

Linksom! in de PvdA

Door: Dick Kalkman Wij gaan in Nederland niet goed om met arbeidsgehandicapten of beter gezegd met onze arbeidsbeperkten. Afhankelijk van hoe men meet, betreft het zo’n 10 á 15% van de bevolking. Het betreft 1,7 miljoen mensen (CBS). Een zeer diverse groep, van mensen met een aanboren handicap tot mensen die een ongeval hebben gehad […]

via Doorpakken voor Arbeidsgehandicapten — Linksom!

Standaard
Geen categorie

Mijn uiteindelijke plek PvdA Nijmegen #18

Ruim een week geleden werd ik via Twitter door een deel van mijn achterban, de Hindoestanen in Nederland gevraagd hoe het met de verkiezingen ging. Waar stond ik als powervrouw op de lijst? Na mijn gesprekken en mijn amendementen werd mijn plek op de kieslijst duidelijk. Het werd vastgesteld door een “onafhankelijke” commissie. De onafhankelijkheid van de commissie betwijfel ik zeer. Ik heb natuurlijk een verleden bij de partij, ik ben niet iemand die alles als braverik pik. En hier ben ik kennelijk op afgerekend.

De telefoon ging. Het was Django Draaisma, die deelde tegen mij mede dat ik op plek 19 stond. Ik had enkele dagen bedenk tijd om mij terug te trekken. Ik zei ok, is goed. Uiteraard belde ik een goede kennis uit Nijmegen op en vroeg om advies. Die zei: “Nee, je blijft er lekker op staan, niemand gaat jouw kapot kunnen maken!” Het is iemand die weet dat ik door de voorzitter van de PvdA Nijmegen ben uitgemaakt voor viswijf op social media. Hier heeft nog niemand mij de verontschuldigingen voor aangeboden!!!
Ik belde een andere vriend, een CDA’er, mijn andere vriend adviseerde mij dit met de voorzitter uit te praten. Hij zei: “Kook maar een keer lekker, maak vis klaar en nodig hem uit en praat het uit.” Ik was het wel eens met hem, ik zag enkel het nut niet in van zo een actie. Ik ga toch niemand omkopen om op de kieslijst te komen? En de voorzitter die had toch helemaal geen invloed op mijn plek op de lijst?
Een andere vriendin uit Amsterdam nam het de voorzitter zeer kwalijk. En zij eiste van mij dat ik hem vroeg om mij voor te dragen. Een voordracht naar de top 10. Ik hing de telefoon op, opende mijn mailbox het was plek 18 geworden, há een verkiesbare plek!

Als vrouw voelde ik mij zeer beledigd en gekwetst toen en nog steeds! Een vrouw noem je toch geen viswijf als die aan het huilen is omdat de basisprincipes in de partij verkwanselt worden? Ik besprak mijn gevoelens een avond tijdens het sporten, mijn sportleraar wist mij te vertellen dat het een eer was in de middeleeuwen om een viswijf te heten. Er verscheen een glimlach op mijn gezicht, toch niet lang genoeg. Deze belediging en kwetsing namen bij mij alle moed weg om iets te vragen aan het partijbestuur. Vooral omdat leden die de situatie niet kenden mij zagen als verrader van de partij. Was ik een verrader?

Nee, ik was en ben geen verrader! Ik ben een vrouw die diep gekwetst is door de voorzitter en had eerder te maken met onwetenden die niet wisten wat de partij voor mij betekende. Zowel op lokaal niveau als op landelijk niveau heb ik veel gedaan. Op lokaal niveau was het voornamelijk het bezoek aan individuele leden, het opkomen voor de achterban van de PvdA, het verschaffen van duidelijkheid aan de leden en de zichtbaarheid van de PvdA vergroten. Zo kwam ik met het voorstel Martin van Rijn uit te nodigen naar Nijmegen om wat meer duidelijkheid over de zorg te verschaffen. Het uitnodigen van John Kerstens naar Neerbosch Oost, hier heeft hij na diverse gesprekken met de bewoners de wijk geadopteerd. Ook haalde ik het in mijn hoofd om op de 99ste vierdaagse 1500 flesjes water uit te delen aan de wandelaars. Uiteraard wierf ik ook weer leden voor Nijmegen. Op landelijk niveau was ik wat actiever, was vaak aanwezig bij landelijke canvas of ledenwerf acties, buurt barbecues, de gaypride tot PvdA Internationaal. Bij de ex-directeur van de PvdA (Jan Blom) stond ik bekend als beste ledenwerfster.

Ik weet niet welke criteria de kandidaatstelling commissie heeft gehandhaafd. Dat de politiek niet altijd over rozengeur en maneschijn gaat weet ik als geen beste! Het feit dat ik opgekomen was voor de vluchtelingen in Nijmegen en het partijprogramma heeft mij wel de kop gekost. Tja, ik kon het niet laten, ik ben uiteindelijk regiocoördinatrice Nieuwe Nederlanders met hiv geweest. En heb diverse publicaties op mijn naam staan.

Ik neem nu genoegen met het eind resultaat, een kiezer die mij terug wilt zien, stemt op mij. Mijn achterban weet het sowieso. Mensen uiteindelijk heb ik plek 18 op de lijst toegewezen gekregen. Dit is 2 plekken lager dan de verkiezingen in 2012. Dus stem op 21 maart 2018 op Sandra Moti PvdANijmegen #18

Standaard
Geen categorie

Amendement 3 en 4

Zoals enkelen van jullie weten heb ik een kerst en oud en nieuw boodschap uitgezonden bij de schop van het Goffertpark. Dit staat namelijk symbool voor het werken zonder loon van uitkeringsgerechtigden. Mijn boodschap is massaal bekeken, deze is terug te zien op mijn LinkedIn, FB pagina of Youtubekanaal te zien, het is op 24 december 2017 gepost. Ondanks de harde wind heb ik mijn target bereikt. Nu zal wat over de resultaten van mijn amendementen 4 en 5 vertellen.

Amendement 4 heb ik reeds behandeld in mijn voorbereidingsgesprekken als plan van aanpak werkloosheid bestrijdenOm niet in herhaling te vallen zal ik die maar niet herhalen. Ik vond het zelf een mooie oplossing voor uitkeringsgerechtigden in Nijmegen om weer aan het werk te komen. Het zorgde ook voor wat spanning in de zaal er moest 2x over gestemd worden, het haalde een nipte minderheid of gewoon 50% om 50% van de stemmen. Eerlijk gezegd denk ik dat die gewoon opgenomen kan worden in het verkiezingsprogramma. Als de leden dat besloten hebben, dan kan ik er niets meer aan veranderen. Ik hoor die keus te respecteren.

amandement 4

Amendement #4

Amendement 5 ging over de Urgenda zaak van 24 juni 2015 , hier is de Nederlandse staat beboet voor het onvoldoende bescherming bieden aan de de burgers. De staat moet meer doen om de uitstoot van broeikasgassen in Nederland te verminderen. De Staat moet ervoor zorgen dat de uitstoot in Nederland in 2020 ten minste 25% lager is dan in 1990. Wellicht dacht het publiek dat ik doelde op de klimaatakkoord van Parijs in 2015. Dat akkoord biedt heeft nog hogere doelstellingen, die eveneens niet gehaald zullen worden zonder extra maatregelen.

Amandement 3

Amendement #3

Bovendien staat de PvdA-Nijmegen niet stil bij het rijker worden van de rijken door de plaatsing van zonnepanelen. Ik vind dat hier de minder bedeelden zullen opdraaien voor de energie van de rijken. Dit amendement heeft wel geresulteerd in het ontstaan van een nieuwe klimaatgroep binnen de PvdA-Nijmegen. Dit vind ik niet voldoende, omdat ik vind dat er meer gedaan kan worden aan de verduurzaming van woningen. Zie hiervoor de website van Urgenda.

Enfin, wat zijn de fouten geweest die ik heb gemaakt bij het opstellen van mijn amendementen?
Mijn grootste fout was niet samenwerken/ lobbyen, had ik samengewerkt dan had ik mijn amendementen beter geformuleerd. Had ik een breder publiek meegekregen en hadden mijn amendementen het gehaald!

Standaard
Geen categorie

Mijn amendementen (1, 2 en 5)

Bij de vaststelling van het  kregen de leden van de PvdA Nijmegen amendementen in te dienen. Ik diende er 5 in, hier behandel ik de amendement 1, 2 en 5. Het waren niet alleen amendementen, er zaten ook twee moties bij. Een amendement is tenslotte een voorstel tot wijziging van tekst en met een motie wordt een nieuw onderwerp in het verkiezingsprogramma opnemen. Het zijn goede moties, achteraf gezien heb ik wellicht  een gruwelijke fout gemaakt. 

Mijn eerste amendment was een tekstuele wijziging.  Dit omdat ik weet dat niet iedereen die bij het werkbedrijf rondloopt tevreden is met diensten geleverd door het werkbedrijf.  Zonder toelichting werd het in stemming gebracht en de motie behaalde de minderheid! Ik blijf het een gemiste kans vinden, zelf vind ik werken met het werkbedrijf geen super functionerend systeem. Twee maanden werken en vervolgens thuis zitten en wachten op het volgend baantje. Vind men zelf een baan dan wordt er een andere smoes verzonnen, hetvalt het niet binnen de werkkaders van het Werkbedrijf. Er wordt gewoon gespeeld met de uitkeringsgerechtigden, met name mensen in de bijstand!!! Vaker spreek ik burgers die voelen dat ze er gepest en uitgebuit worden, het werkbedrijf is geneigd in vooraf gedefinieerde kaders te denken. Men voelt zich er niet vrij. Voor die mensen moet de PvdA Nijmegen staan, daarnaast worden de zwakkeren in de samenleving niet echt geholpen. In plaats van empowerment worden ze keihard aangepakt. Hier komt het volgende beeld in mij op “De Goffert, handgegraven door mannen met spades van bloed gras en aarde”, de tekst op de schop in het Goffertpark.  Het park staat ook wel bekend als de “bloedkuul” .

goffert1

De Goffert: Werkverschaffingsproject 1935-1939

Wat ook zeer opvallend is dat velen de ZZP worden ingeduwd door het werkbedrijf, zonder al te veel rechten, vaak worden zzp’ers uitgebuit door opdrachtgevers door hen onder het minimum te belonen. Zzp’ers die vinden het gemakkelijk om via het werkbedrijf 2 maanden aan een gratis hulpje te komen. Kortom er worden geen banen gecreëerd!!! Uitkeringsgerechtigden worden gewoon op een heel bureaucratische wijze doorverwezen van het kastje naar de muur. En wil de PvdA Nijmegen zélf centraal staan dan zou ik de tekst aanpassen.

Amandement 1

Amendement #1

Amendement 1 heeft het niet gehaald, ik had te maken met een democratische stemming. Wellicht was het amendement te onduidelijk voor het aanwezig publiek. Dat er van een ander perspectief gekeken moest worden naar deze zin was niet duidelijk. De afhandeling van de amendementen werd voortgezet. Misschien moest ik mijn ideeën m.b.t basisbanen in verwerkt hebben.  Ik had er nog er nog enkele op individuele titel, zonder tussenkomst van een mentor, ingediend.

Amandement 2

Amendement #2

Amendement nummer 2 sloeg op dit stuk in het verkiezingsprogrammaDe gemeente stelt een ombudsman in, zodat mensen die afhankelijk zijn van de gemeente voor hun inkomen de zekerheid hebben dat ze rechtvaardig worden behandeld.” Ik vond een ombudsman een te zwaar en onpersoonlijk middel voor Nijmegenaren. Als ik mij de woorden van burgemeester van der Laan herinner moeten wij gewoon wat liever zijn voor elkaar. Amendement 2 heeft het ook niet gehaald.

Amendement 3 en 4 behandel ik graag in mijn volgende blog. Nu behandel ik amendement 5. Deze slaat op het amendement: het geld is van de kinderen ingediend op 28 juni 2017, agendapunt 9: Zomernota (50/2017). Hier heeft men het structureel geld dat vrijgemaakt is voor de bestrijding van kinderarmoede gebruikt om de gaten in de begroting te dichten. 0,93 miljoen structureel geld is dood gewoon op een verkeerde manier gebruikt. Dit is een enorme schande! Dus ik pleitte ervoor het geld (de Klijnsmagelden) weer bovenwater te halen door het bieden van een schoolontbijt aan iedere  basisscholier in Nijmegen. Ook dit amendement is verworpen. Mijn vraag hierbij is: hoe gaat een college het goed maken bij het volk? Door te zeggen dat er genoeg middelen zijn, vind ik niet voldoende! Waarom is er dan nergens een potje beschikbaar waar bijstandsmoeders een beroep op kunnen doen als zij een uitje willen maken?

 

 

 

Tevergeefs zijn alle 3 mijn amendementen verzopen. Dit terwijl ik puur uit rechtvaardigheid en sociaal democratische idealen dichtbij het volk handelde. In een volgende blog behandel ik amendement  4 en 5. Die zorgden wel voor wat spanning. En zal ik ook verklappen wat mijn fout is geweest 😉

 

Standaard
Geen categorie

De politiek en ik….!

Ongemerkt verschoof mijn interesse van het exact wetenschappelijke naar het humaan belang. Ik  zweefde niet alleen tussen de 9 genen van hiv, mijn gevoel van rechtvaardigheid stuurde mij richting de politiek. Uit rechtvaardigheid stapte ik dus naar de Herengracht 54, naar het hoofdkantoor van de PvdA in Amsterdam. Daar begon ik niet gelijk over de ingewikkelde asielzoekprocedures, wellicht kent men mijn solidariteit ik met vluchtelingen niet. Ik kwam daar terecht wegens een sollicitatiegesprek voor een functie die toen open stond.

Voor de betreffende functie kwam ik niet in aanmerking, wel werd aangenomen voor een vrijwilligersfunctie. Mooi dacht ik, van vrijwilligerswerk zou ik door kunnen groeien naar een gewenste functie of niet? Bovendien waren zij de partij van bestaanszekerheid, goed werk, verheffing en binding! Ik deed mijn best op kantoor, was op ieder landelijk evenement aanwezig. Ledenwerving was wel aan mij besteed, ik had een vlotte babbel en een positieve uitstraling. Binnen no time stond ik op de kieslijst in Nijmegen en na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 eindigde ik in het bestuur. Van het landelijke uit ontving ik alle steun en was ik vrij in mijn handel en wandel. Dit vanwege mijn landelijke betrokkenheid bij buurtbarbecues of canvasacties. Leukste was met Jeroen Recourt in Haarlem.  De leden stroomden binnen, ik werd de beste ledenwerver. Ook nam ik deel aan diverse cursussen, zoals de Rosa leergang en de Wibaut leergang, ik leerde de geschiedenis van de partij goed kennen via collega’s en uit literatuur op het partijbureau. Bij landelijke evenementen van PvdA Internationaalof PvdA Europa werd mijn aanwezigheid zeer op prijsgestel, regelmatig als eindverantwoordelijke voor de ledenwerving. Evenementen in de gemeente om de zichtbaarheid van de partij te vergroten waren eveneens aan mij besteed. Zo adopteerde mijn coach John Kerstens Neerbosch-Oost, dit wijkje is altijd de adoptiewijk van Jeroen Dijsselbloem geweest. Een ander evenement was het uitdelen van water aan de lopers tijdens de 99ste Nijmeegse vierdaagse. Hier had ik een beetje afgekeken bij de FNV, waar ik ook actief was en gebruikte mijn netwerkvaardigheden. Mijn collega’s van het partijkantoor Jan-Kees Koning en Jan van der Meulen hielpen mij aan namen. Harry Keereweer, de toenmalige burgemeester in Groesbeek  gaf mij praktisch advies. Wat ook wel leuk was, was de Europadag in 2014 in Kleve. Een filmpje is hier te bekijken.

10010199_10202551144794542_7896068844018599724_o

Europadag 2014

Toen kwam er wat ruis in de toko, er werden uitspraken gedaan met betrekking tot het vluchtelingenbeleid die  ik niet kon plaatsen binnen het beginselmanifest van de PvdA. Tja….ik ben de coördinatrice van Nieuwe Nederlanders met hiv in Gelderland geweest. Dit was niet te verteren voor mij….waar moest ik mij verstoppen? Het raakte mij enorm, nachtenlang heb ik er wakker van gelegen….dacht aan mijn cliënten. Mijn coach belde mij op, hij was getuige geweest van een Facebook gesprek. Hij merkte dat ik zeer verdrietig was, gezien zijn eerste baan eveneens met vluchtelingen te maken had. Ik stopte met mijn activiteiten voor de PvdA en dook de FNV in. Desondanks was ik regelmatig aan de Herengracht 54 te vinden. Een dagje besloot ik gewoon weer te gaan bellen, gelijk daarna verhuisde het partijkantoor naar Bos en Lommer.

Bij de FNV ben ik actief als landelijk kader/raadslid binnen de sector uitkeringsgerechten, om de 6 weken wordt de regelgeving aangaande alle uitkeringen besproken.  Op 21 november 2017 stond ik met mijn eigen verhaal op de barricades op het binnenhof. Helaas zijn D66, CDA en de VVD heel vasthoudenden wordt de 5% korting op de Wajong niet ongedaan gemaakt. Hiernaast ben ik betrokken bij het bestuur van Netwerk Vrouwen FNV, dus werk ik veel samen met de Nederlandse Vrouwen Raad (NVR) en FNV vrouw. Dus ik blijf een tikkeltje feministisch ;). In het netwerk als de sector heb ik de Werkgroep Internationale Solidariteit (WIS) in mijn portefeuille. Ik heb spreekuren gedraaid voor lokaal FNV Rijk van Nijmegen in Neerbosch-Oost en weet dus waar de Nijmeegse bevolking mee te kampen heeft. Het zijn veelal uitkeringsgerechtigden in de bijstand zitten, hier durft geen enkel politieke partij zich hard voor te maken. Bij Tandem Welzijn ben ik actief betrokken bij de overleggen van de sociale wijkteams als ervaringsdeskundige. Bij het Interlokaal hou ik mij met de vrouwengroep bezig, mijn laatst georganiseerde activiteit was een uitje naar de Keukenhof.  Wat zeer schandalig is, is dat er binnen de gemeente Nijmegen nergens budget beschikbaar was voor de vrouwen om een uitstapje te maken. Bijna alle uitkeringsgerechtigde vrouwen zijn afgehaakt. Kortom vrouwen met een laag inkomen  doen in Nijmegen gewoon niet mee!!!

En hoe zit het nu met de de vluchtelingen en de politiek? Vluchtelingen zijn nog steeds mensen waar ik wat extra aandacht aan schenk. Veel van mijn vrienden zijn vluchtelingen. Een uitspraak die mij heel erg geraakt heeft is: “I was a prisoner in my country, here I am also a prisoner. The difference is that here they give you the keys of the prison.” Ik luister altijd naar hen, luisteren en doorverwijzen is het enige wat ik momenteel kan doen. Deze mensen willen ook gewoon meedoen in de maatschappij. Helaas kan dat niet!!!
Ik heb er een coach bij, Gerard Bosman, een bestuurslid van het landelijk PvdA. Ben nog actief voor Linksom! in de PvdA in de PvdA…oeps ik moet nog een presentatie van 66 pagina’s inkorten. Aan de directeur van de PvdA, Jan Blom die een nieuwe baan heeft bij de koninklijke marine, heb ik gevraagd mijn contract op het partijkantoor niet te verlengen! Het is jammer dat hij vertrekt, hij had al een crisis binnen de PvdA voorspeld. Mijn contract liet ik niet verlengen omdat ik mij op het lokale wilde concentreren. Op het verkiezingsprogramma heb ik 5 amandementen ingediend. Hier gaat mijn volgende blog over.

Standaard
Geen categorie

Mijn zoektocht naar erkenning…

Als Wajonger is het belangrijk om je positie in de maatschappij te kennen. Je wilt weten wat je toegevoegde waarde is aan de directe omgeving, een land, een continent en internationaal. Dus van het vrijwilligerswerk uit probeerde ik mijzelf op te bouwen om door te groeien. Iedere keer weer wordt een Wajonger gestigmatiseerd en terug gefloten. Soms is het terugfluiten terecht, soms is het volkomen onterecht. 

Een groot deel van mijn studieschuld werd kwijtgescholden. Ik was immers een Wajonger, dus er waren al speciale regels. Ik had een jaartje extra recht op studiefinanciering, maakte iemand gebruik van dat extra jaar tegemoetkoming dan was het al een seintje van “Opgelet dit is iemand in een kwetsbare positie”. Ik vond het een beetje hypocriet. Men ging er bij voorkeur al van uit dat een Wajonger zijn of haar studie niet zou halen. In plaats van wat extra aandacht aan de onderwijsinstelling en de personeelsleden te schenken, waren alle pijlen letterlijk en figuurlijk gericht op mij. Dit is een enorme verspilling van talent door de maatschappij. Ik ging door doornenbossen, opzoek naar erkenning. Dat de overheid er nu pas achter is gekomen dat het economisch niet rendabel is Wajongers weg te zetten als nietsnutten, verbaast mij. De eerste maatregel die er dus getroffen wordt is 7% korting op de uitkering per 1 januari 2018. Dit klopt gewoon niet, eerst wordt iemand als Wajonger weggezet en nu moet die persoon gaan werken. Dus zonder diploma, degelijke scholing of erkenning wordt van mij verwacht dat ik aan een baan kom. En hoe zit het met de Wajongers die daadwerkelijk niet kunnen werken en toch gekort worden. Komen er voor hen genoeg banen? Een zeer bureaucratisch besluit, gewoon het afpakken van de bestaanszekerheid van Wajongers.

Enfin ik breidde mijn vaardigheden in het geven van computerlessen aan mensen in een mensen in een kwetsbare positie uit door bij de Digibeet te gaan werken. Die ook failliet ging, ik wilde wat doen. Thuiszitten was niets voor mij. Er was gewoon niets op mijn niveau of dat bij mijn vooropleiding paste te vinden qua vrijwilligerswerk. Niets waar ik wat over een polymerasekettingreactie (PCR) kon vertellen. Uiteraard bezocht ik regelmatig internationale seminars van wetenschappers. Tot ik een arts uit India tegenkwam. Hij vertelde over Hiv/AIDS, hij kon nog wat hulp gebruiken op financieel gebied voor de stichting, ik vertelde hem dat er bij mij op financieel gebied niet veel te halen viel. Ik kon wel goed overweg met de primaire en secundaire databanken van NCBI, ik wilde wel de wetenschappelijke publicaties over hiv voor hem bijhouden. Ik begon dus met het lezen van wetenschappelijk literatuur over hiv. Gedurende mijn opleiding had ik wat gehad over virussen, virussen waren gewoon zakjes eiwitten met genetisch materiaal. Veels te instabiel om te vaak te gebruiken bij het sequencen , bacteriën waren makkelijker. Ik wam er al lezend achter dat hiv een lentivirus was, gewoon een dubbelstrengse RNA virus. Wow dit vond ik interessant!

 

2017-12-02

Fig. 1 Modelweergave van het Humman Immunodefecientie Virus (hiv)

In Nederland maakte ik een Powerpoint presentatie om fondsen te werven voor de inkomsten van het project. Ik sprak regelmatig met de arts in India. Het idee een gietspuitfabriek op te zetten kwam in ons op. Ik stelde een business plan op, met mijn veiligheid op de laboratorium en mijn laboratorium vaardigheden, lukte het mij. Er ontbraken enkele gegevens om de break-evenpoint (BEP) te berekenen. Ik reisde af naar India en leverde het verslag in. Terug in Nederland wilde ik terug naar de wetenschap. Er stond een vrijwilligersfunctie bij de Hiv Vereniging Nederland open. Ze waren opzoek naar een regiocoördinator en crisisbuddy’s voor het project Nieuwe Nederlanders met hiv in Gelderland (NNG). Ik solliciteerde en werd aangenomen als regiocoördinatrice NNG, publiceerde er een stuk in het Nederlands gevolgd door Engels  en Frans  over. Weer kreeg ik te maken met de bureaucratie van het systeem. Vluchtelingen met hiv werden door het COA zonder pardon terug gestuurd naar hun land, dit vond ik vreselijk. Ik leerde diverse hiv netwerken, AZC’s, LBGT-netwerken, noodopvanglocaties, kerken e.d op lokaal en landelijk niveau kennen en had een directe connectie met Soa Aids en het Aidsfonds. Na het overlijden van Sebastian van Merendonk wist ik wat ik in de maatschappij wilde betekenen. Toen kwam de bezuinigingsronde wederom om de hoek kijken. Het geld was op, Joost Davidse werd als eerste wegbezuinigd, gevolgd door Robert Witlox. Diverse collega’s bij Soa Aids moesten het veld ruimen.:(

Mijn zoektocht naar erkenning kreeg een andere draai, ik betekende veel voor mijn directe collega’s en de hiv positieve Nieuwe Nederlanders. Ik bleef niet stilzitten, met de vreselijke asiel zoekprocedure in mijn achterhoofd, de stigmatisering ging ik de politiek in. Mijn politieke zoektocht wordt in mijn volgende blog behandeld!

Standaard